پیدایش دستگاه­های تحلیل حرارتی به­صورت تجاری به اواسط قرن بیستم باز می­گردد. هر چند که قبل از آن فعالیت­های در خصوص معرفی روش­های تحلیل حرارتی صورت گرفته بود، اما نخستین بار یک دستگاه دما جرم سنج (TG) تجاری در سال ۱۹۴۱ میلادی به بازار عرضه شد. در طی این سال­ها روش­های تحلیل حرارتی به­سرعت توسعه یافته­اند و در بخش­های مختلف علم و فناوری به­کار گرفته شده­اند.

 از مهمترین حوزه­های پژوهشی به­کارگیری روش­های تحلیل حرارتی می­توان به حوزه مواد پلیمری، مواد داروئی و غذائی، مواد معدنی و سرامیکی و همچنین مواد پرانرژی اشاره نمود. در میان روش­های مختلف تحلیل حرارتی، روش­های دما جرم سنجی TG ، تحلیل حرارتی تفاضلی DTA و روبش کالریمتری تفاضلی DSC در حوزه مواد پر انرژی از اهمیت بیشتری برخوردارند.

مواد پر انرژی ترکیبات و موادی هستند که با توجه به محتوای انرژی داخلی بالا طی واکنش­های گرمازا و سریع، قابلیت آزادسازی مقادیر زیادی انرژی به­صورت انرژی حرارتی، مکانیکی و تشعشعی را دارند. مواد پرانرژی در سه دسته عمده مواد منفجره، پیشرانه و مواد پیروتکنیک دسته­بندی می­شوند. در اینجا ما ضمن بررسی اساس تئوری حاکم بر روش­های یاد شده، به کاربردهای هر یک از این روش­ها به­صورت منفرد یا به­صورت تلفیقی در مطالعه مواد پر انرژی اشاره خواهیم نمود.

 یک دستگاه تحلیل حرارتی نوعی شامل ۱)حسگر فیزیکی ۲) منبع حرارتی ۳) محفظه نگهداری نمونه ۴) برنامه ساز دمائی و ۵) ثبات و پردازشگر علائم حسگر فیزیکی است. در این دستگاه نمونه درون محفظه نگهداری تحت برنامه دمایی قرار می گیرد. برنامه دمایی می تواند موجب بروز پدیده­های مختلف در نمونه شده و علائم این تغییرات توسط حسگر فیزیکی حس شده و به ثبات و نهایتا پردازشگر دستگاه منتقل شود. داده­های تجربی به­دست آمده از دستگاه در تحلیل رفتار حرارتی نمونه به­کار می­روند.

با کمک تکنیک­های تحلیل حرارتی خواصی نظیر دمای ذوب، دمای انتقال شیشه­ای، دمای انتقال فاز، ضریب هدایت حرارتی، ظرفیت حرارتی و آنتالپی پدیده­های مختلف فیزیکی و شیمیائی در مواد پرانرژی قابل اندازه­گیری­اند. علاوه براین، عوامل موثر بر سرعت واکنش­های فاز جامد در مواد پرانرژی نظیر انرژی فعال سازی، درجه واکنش، ثابت سرعت واکنش و مکانیسم انجام واکنش توسط روش­های تحلیل حرارتی قابل مطالعه اند.